Καλέστε μας: ++30 213 0067602

Χειρουργική Κήλης

Γενικά για τις Κήλες

Με τον όρο κήλη χαρακτηρίζεται η πρόπτωση-προβολή ενός ενδοκοιλιακού σπλάχνου ή συνηθέστερα τμήματος αυτού, εκτός της συνήθους ανατομικής θέσεώς του διαμέσου ενός χάσματος (φυσιολογικού ή παθολογικού) του κοιλιακού τοιχώματος.

Η πρόπτωση γίνεται αντιληπτή από τον ασθενή σαν διόγκωση στην περιοχή του χάσματος που στην αρχή εύκολα ανατάσσεται. Στις περιπτώσεις που το περιεχόμενο της κήλης δεν ανατάσσεται μιλάμε για μη ανατασσόμενη κήλη, ενώ στην περίπτωση όπου απειλείται η βιωσιμότητα του τμήματος του σπλάχνου που δεν ανατάσσεται λόγω διακοπής της αιμάτωσής του μιλάμε για περισφιγμένη κήλη, όπου για την αντιμετώπισή της απαιτείται άμεση χειρουργική αντιμετώπιση.

Διάφοροι παράγοντες και καταστάσεις, μόνοι ή σε συνδυασμό μεταξύ τους ευνοούν τη δημιουργία της κήλης. Οι πιο σημαντικοί είναι:

• Η συγγενής προδιάθεση (πολλές φορές ύπαρξη συγγενούς κήλης κατά τη γέννηση).

• Η διαταραχή στην ισορροπία σύνθεσης – αποδόμησης του κολλαγόνου (προχωρημένη ηλικία, υποσιτισμός ή κακή διατροφή).

• Οι καταστάσεις που προκαλούν αύξηση της ενδοκοιλιακής πίεσης (παχυσαρκία, χρόνιος βήχας, δυσκοιλιότητα, πολλαπλοί τοκετοί, βαριά χειρωνακτική εργασία).

• Τα τραύματα ή/και οι εγχειρητικές τομές (λόγω της εξασθένησης που προκαλούν στα τοιχωμάτων κατά μήκος των ουλών και της διαταραχής της νευρώσεως σε γειτονική με το τραύμα περιοχή).

Βουβωνοκήλη

Η βουβωνοκήλη αποτελεί τη συχνότερη μορφή κήλης και η αποκατάστασή της τη συχνότερη χειρουργική επέμβαση της ειδικότητας της Γενικής Χειρουργικής. Τα συνηθέστερα συμπτώματα που οδηγούν έναν ασθενή με βουβωνοκήλη στο γιατρό είναι η συνεχής παρουσία ή η διαλείπουσα εμφάνιση διογκώσεως ή/και άλγους στη βουβωνική περιοχή. Άλλες φορές η πάθηση είναι ασυμπτωματική και διαγιγνώσκεται εντελώς τυχαία κατά την εξέταση από τον χειρουργό.

Εάν όμως παρουσιαστεί επιπλοκή (π.χ περίσφιξη με ισχαιμία του πάσχοντος τμήματος που αν δεν αντιμετωπιστεί άμεσα, οδηγεί σε νέκρωση του εντερικού τοιχώματος με συνεπαγομένη ρήξη και περιτονίτιδα) η κλινική εικόνα αλλάζει, ο ασθενής νιώθει έντονο πόνο στην περιοχή και μπορεί να εμφανίσει πυρετική κίνηση και εικόνα εντερικής απόφραξης (στην καθομιλουμένη «ειλεός») με εμετούς, διάταση κοιλίας και αναστολή αερίων και κοπράνων.

Η θεραπευτική αντιμετώπιση της βουβωνοκήλης είναι μονόδρομος. Ακόμη και μικρού μεγέθους κήλες με ελάχιστα ή καθόλου συμπτώματα, απαιτούν χειρουργική επέμβαση, διότι ο κίνδυνος των επιπλοκών αυξάνεται με την πάροδο των ετών, καθώς επίσης και όσο περισσότερο μεγαλώνει το χάσμα του κοιλιακού τοιχώματος προκαλείται αισθητική δυσμορφία στην περιοχή της προπτώσεως των ενδοκοιλιακών σπλάχνων και διαταραχή της καθημερινότητας του ασθενούς.

Η φιλοσοφία της χειρουργικής επέμβασης είναι απλή. Πρέπει να αποκαταστήσουμε την ανατομία των κοιλιακών τοιχωμάτων, κατά τέτοιο τρόπο ώστε η κήλη και να διορθωθεί αλλά και να μην ξαναεμφανιστεί. Αν και αυτό ακούγεται πολύ εύκολο, παρά ταύτα υπάρχουν πολλές, και μερικές φορές αντικρουόμενες, χειρουργικές επεμβάσεις για την αποκατάσταση της βουβωνοκήλης. Όλες οι τεχνικές με τη χρησιμοποίηση μόνο ραμμάτων (οι επονομαζόμενες και «τεχνικές με τάση»), και χωρίς τη χρήση συνθετικών υλικών αποκατάστασης των μυικών τοιχωμάτων, που χρησιμοποιούνταν μέχρι πριν 20 χρόνια παρουσιάζουν αρκετά μεγάλο ποσοστό υποτροπής.

Είναι αποδεδειγμένο πλέον ότι η πιο αποτελεσματική θεραπεία για τη βουβωνοκήλη είναι η πλαστική αποκατάσταση του κοιλιακού τοιχώματος με χρήση πλέγματος («τεχνική χωρίς τάση»).

Η χειρουργική επέμβαση γίνεται με ανοικτή ή λαπαροσκοπική μέθοδο.

Η ανοικτή μέθοδος με χρήση πλέγματος διενεργείται διά λοξής βουβωνικής τομής 4-6 εκατοστών, υπό τοπική, ραχιαία ή γενική αναισθησία, ο ασθενής εγείρεται και περπατάει εντός 2-3 ωρών από το πέρας της επέμβασης και το ίδιο βράδυ επιστρέφει στην οικία του χωρίς ανάγκη λήψης φαρμάκων και χωρίς κανένα περιορισμό στη σίτισή του.

Η λαπαροσκοπική αποκατάσταση διενεργείται υπό γενική αναισθησία, έιναι εξαιρετικά καλή μέθοδος για την αντιμετώπιση της αμφοτερόπλευρης βουβωνοκήλης ή της υποτροπής και έχει τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:

  1. Το χειρουργείο γίνεται από δύο τομές των πέντε χιλιοστών, οι οποίες μετά από λίγες ημέρες δεν αφήνουν σημάδι ή ουλές.
  2. Η είσοδος της βιντεοκάμερας γίνεται από τον ομφαλό με τομή μόλις ενός εκατοστού. Η προσφερόμενη μεγέθυνση έχει σαν αποτέλεσμα οι ανατομικές δομές να φαίνονται με εξαιρετική ευκρίνεια, η απώλεια αίματος να είναι μηδαμινή και οι πιθανότητες υποτροπής κάτω από 1%
  3. Δεν σημειώνεται καμία βλάβη στους μυς, διότι δεν διατέμνονται όπως στο ανοικτό χειρουργείο.
  4. Τοποθέτηση πλέγματος γίνεται πάντα μετά την ανάταξη της κήλης και την πλαστική αποκατάσταση των ανατομικών δομών.
  5. Ο ασθενής ώρες μετά το χειρουργείο περπατά κανονικά και σε λίγες ώρες επιστρέφει σπίτι του, ενώ την επομένη ημέρα ακολουθεί τις καθημερινές του δραστηριότητες.
  6. Ο μετεγχειρητικός πόνος είναι ελάχιστος.

Η χειρουργική αποκατάσταση της βουβωνοκήλης δεν παρουσιάζει σημαντικές επιπλοκές.
Οι συχνότερες είναι η αιμορραγική διήθηση του δέρματος πέριξ της ή των τομών, η διαπύηση του χειρουργικού τραύματος και η μικρή συλλογή ορώδους υγρού στην περιοχή της κήλης (ύγρωμα), το οποίο απορροφάται από τον οργανισμό σε τρεις έως πέντε εβδομάδες.

Μηροκήλη

Οι μηροκήλες αποτελούν το 5%-7% του συνόλου των κηλών.

Η πάθηση εμφανίζεται συχνότερα σε ηλικιωμένες, παχύσαρκες και πολύτοκες γυναίκες, και παρουσιάζει μεγάλο κίνδυνο περίσφιξης γεγονός που συνεπάγεται κίνδυνο νέκρωσης του εντέρου με την ανάλογη συμπτωματολογία.

Συνήθως εμφανίζεται σαν διόγκωση με ελάχιστα συμπτώματα κοντά στη μηροβουβωνική πτυχή, κάτωθεν του βουβωνικού συνδέσμου. Σε περίπτωση περίσφιξης (ισχαιμία του πάσχοντος τμήματος που αν δεν αντιμετωπιστεί άμεσα, οδηγεί σε νέκρωση του εντερικού τοιχώματος με συνεπαγομένη ρήξη και περιτονίτιδα) προεξάρχει ο έντονος πόνος, η μη ανατασσόμενη διόγκωση στην περιοχή, η ερυθρότητα του υπερκείμενου δέρματος και ενδεχομένως η συμπτωματολογία εντερικής απόφραξης.

Η θεραπεία της μηροκήλης είναι πάντα χειρουργική.

Η επέμβαση διενεργείται υπό τοπική, ραχιαία ή γενική αναισθησία, με κάθετη τομή στο ύψος της μηροβουβωνικής πτυχής μήκους 3-4 εκατοστών και στις περισσότερες περιπτώσεις η αποκατάσταση των τοιχωμάτων της περιοχής γίνεται με τη χρησιμοποίηση πλέγματος. Ο ασθενής εγείρεται και περπατάει άμεσα με το τέλος της επέμβασης, λαμβάνει εξιτήριο και επιστρέφει στην οικία του την ίδια ημέρα, χωρίς φαρμακευτική αγωγή και χωρίς κανένα περιορισμό για τη σίτισή του.

Ομφαλοκήλη

Σε αυτήν την πάθηση η πρόπτωση του ενδοκοιλιακού σπλάχνου λαμβάνει χώρα είτε στην περιοχή του ομφαλού (γνήσιες ομφαλοκήλες) είτε πέριξ αυτού (παρομφαλική κήλη).

Οι παρομφαλικές εμφανίζονται συνήθως στους ενήλικες, ενώ οι γνήσιες ομφαλοκήλες εμφανίζονται συχνότερα στα παιδιά. Οι κήλες των ενηλίκων οφείλονται σε προοδευτική, με την πάροδο της ηλικίας, χαλάρωση και διάνοιξη των κοιλιακών τοιχωμάτων γύρω από τον ομφαλό. Συχνότερα εμφανίζονται σε γυναίκες και κύρια σε αυτές που έχουν κάνει πολλούς τοκετούς και είναι παχύσαρκες.

Και στην ομφαλοκήλη, ο κίνδυνος της περίσφιξης δεν είναι μικρός.

Η χειρουργική θεραπεία εξασφαλίζει την αποκατάσταση της κήλης, και αποτελεί τη μοναδική θεραπεία.

Η επέμβαση γίνεται ανοικτά ή λαπαροσκοπικά.

Η ανοικτή μέθοδος διενεργείται υπό τοπική ή γενική αναισθησία, με υπομφάλια «δίκην χαμόγελου» τομή 3-4 εκατοστών και στις περισσότερες περιπτώσεις η αποκατάσταση των τοιχωμάτων της περιοχής γίνεται με τη χρησιμοποίηση πλέγματος προπεριτοναϊκά (εκτός του εσωτερικού της κοιλιάς). Ο ασθενής λαμβάνει εξιτήριο την ίδια ημέρα, χωρίς φαρμακευτική αγωγή και χωρίς κανένα περιορισμό για τη σίτισή του.

Η λαπαροσκοπική μέθοδος διενεργείται κατά το συνήθη τρόπο με 3 τομές των 0,5-1 εκατοστών και στην οποία για την αποκατάσταση του χάσματος του κοιλιακού τοιχώματος χρησιμοποιείται ενδοκοιλιακό πλέγμα. Ο ασθενής λαμβάνει εξιτήριο την ίδια ημέρα, χωρίς φαρμακευτική αγωγή και χωρίς κανένα περιορισμό για τη σίτισή του.

Στη σύγχρονη εποχή η λαπαροσκοπική μέθοδος αποκατάστασης στης ομφαλοκήλης έχει κερδίσει την εμπιστοσύνη της επιστημονικής κοινότητας και χρησιμοποιείται σχεδόν στα περισσότερα κέντρα ως μέθοδος εκλογής.

Επιγαστρική Κήλη

Αυτή η κήλη εμφανίζεται σχετικά σπάνια (2%-3% του πληθυσμού) και είναι συχνότερη στους άνδρες. Εμφανίζεταιι κατά μήκος της γραμμής που ενώνει το στέρνο με τον ομφαλό, και η οποία ονομάζεται «λευκή γραμμή». Γι’ αυτό και πολλές φορές οι κήλες αυτής της κατηγορίας ονομάζονται «κήλες της λευκής γραμμής». Ένας ιδιαίτερος τύπος κήλης της λευκής γραμμής θεωρείται η διάσταση των ορθών κοιλιακών μυών. Ο συνδυασμός κλινικής εξέτασης και απεικόνισης με υπερηχογράφημα μαλακών μορίων μπορεί να ξεχωρίσει αυτά τα δύο είδη κηλών και αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό, διότι οι κήλες της λευκής γραμμής αντιμετωπίζονται χειρουργικά, ενώ αντίθετα η διάσταση των ορθών κοιλιακών μυών δεν απαιτεί χειρουργική αποκατάσταση παρά μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις.

Η επιγαστρική κήλη εμφανίζει και αυτή την προαναφερθείσα συμπτωματολογία των κηλών και χαρακτηρίζεται από αυξημένο κίνδυνο περίσφιξης.

Η ενδεδειγμένη θεραπεία είναι η ανοικτή ή η λαπαροσκοπική αποκατάσταση του χάσματος του κοιλιακού τοιχώματος με χρήση πλέγματος, με τη λαπαροσκοπική μέθοδο να κερδίζει όλο και περισσότερο την εμπιστοσύνη της χειρουργικής κοινότητας.

Μετεγχειρητική Κοιλιοκήλη

Η μετεγχειρητική κοιλιοκήλη έρχεται δεύτερη σε συχνότητα εμφανίσεως, μετά από τη βουβωνοκήλη (10%-16%). Εδώ, το κοιλιακό περιεχόμενο προπίπτει διαμέσου της ουλής που σχηματίστηκε από προηγούμενη εγχειρητική τομή, επομένως οι κήλες αυτές προκύπτουν έπειτα από χειρουργική επέμβαση στην περιοχή της κοιλιάς. Αναπτύσσονται στο 0,5% – 15% των ασθενών που υποβάλλονται σε ανοιχτές κοιλιακές εγχειρήσεις και εμφανίζουν αυξημένο κίνδυνο περίσφιξης ιδιαίτερα όσο μικρότερο είναι το παθολογικό χάσμα του κοιλιακού τοιχώματος.

Οι μετεγχειρητικές κοιλιοκήλες υποτροπιάζουν σε μεγάλο ποσοστό εάν δεν γίνει η σωστή επέμβαση, και ακόμα συχνότερα εάν δεν χρησιμοποιηθεί πλέγμα.

Η ενδεδειγμένη θεραπεία είναι η ανοικτή ή η λαπαροσκοπική αποκατάσταση του χάσματος του κοιλιακού τοιχώματος με χρήση πλέγματος.
Ο ασθενής λαμβάνει εξιτήριο την επόμενη ημέρα, χωρίς φαρμακευτική αγωγή και χωρίς κανένα περιορισμό για τη σίτισή του.

Πρόσφατες Δημοσιεύσεις

Αρχείο

Διεύθυνση

Καρνεάδου 45, Κολωνάκι, Αθήνα
Τηλ.: (++30) 213 0067602
Κιν.: (++30) 6946 790321

Που Χειρουργούμε